Kiedy byłam małą dziewczynką każde wakacje spędzałam u babci na wsi. Miała ona mały, bardzo przytulny domek i olbrzymi ogród. Tym, co zapadło mi z tamtych czasów w pamięć w największym stopniu są ogrodzenia, balustrady i meble metalowe stojące w ogrodzie. Ogrodzenia były wręcz niesamowite. Wtedy tak o nich nie myślałam, ale kiedy teraz je sobie przypominam, to kojarzą mi się one wręcz z jakąś bajką. Tradycyjne, słupki ogrodzeniowe. Balustrady z kolei były metalowe i jak dziś pamiętam jak się rozgrzewały przez cały dzień wystawione na działanie promieni słonecznych. Nawet nie zdajecie sobie sprawy z tego jak wiele bym oddała, by jeszcze raz móc dotknąć takiej balustrady. Ale te chwile nigdy już nie powrócą. Mam tylko nadzieję, że na zawsze zachowam w pamięci wspomnienia o nich. Trzecie najwyraźniejsze wspomnienie dotyczy mebli metalowych stojących w ogrodzie mojej babci. Jak już wspomniałam ogród był ogromny. Na jego tyłach, pod płotem, stały właśnie meble metalowe. Dokładnie stół i krzesła z oparciami powyginanymi w fantazyjne wzory. Zastanawiam się co się z tymi meblami stało. Po śmierci babci dom został sprzedany, czego do dzisiaj nie mogę wybaczyć moim rodzicom, ale z tego co pamiętam meble zachowali. Muszę ich zapytać gdzie podziały się meble metalowe z ogrodu, bo nie przypominam sobie, bym natknęła się na nie na strychu, o naszym ogrodzie już nie wspominając. Mam nadzieję, że nie zapodziały się gdzieś w trakcie transportu. Po tylu latach nie będzie już przecież szansy na ich odzyskanie. Bardzo bym tego żałowała. Wcześniej jakoś nie miałam czasu o tym myśleć, ale ostatnio ogarnęła mnie jakaś nostalgia i przypomniały mi się czasy dzieciństwa. Mój mąż twierdzi, że to dlatego, że się starzeję i czuję jak ucieka czas, ale nie mam zamiaru brać na poważnie jego złośliwości. Czuję się młodo i to jest najważniejsze. Ale byłabym bardzo szczęśliwa, gdyby odnalazły się meble metalowe z ogrodu mojej babci.